Persoonlijk

Een afscheid zonder afscheid

10 september 2020
Een afscheid zonder afscheid
De afgelopen maanden waren voor mij zacht gezegd een enorme rollercoaster. Ik ging van vaste functie op een vertrouwde werkplek naar het moment waarop ik zelf besloot dat de koek op was. Ik koos voor mijzelf. Toen zat ik ineens thuis, zonder afscheid te nemen. Dat voelt best raar kan ik je vertellen…

Het ‘gezicht’ van de Effenaar

Al ruim tien jaar werk ik bij concertzaal de Effenaar. Ik begon als kassamedewerker en de laatste 8 jaar mocht mijzelf “Coördinator Publieksinformatie & Ticketing” noemen. Een super uitdagende functie, met veel toffe collega’s. Ik was coördinator van het kassa- en publieksinformatieteam en had de leukste collega’s. Natuurlijk waren er genoeg uitdagingen en heb ik super veel mogen leren. Jarenlang was ik (samen met de rest van “mijn” team) het “gezicht” van de Effenaar. Een pittige, maar super toffe functie.

Ik werkte er drie lange dagen per week en de laatste maanden nam ik wekelijks een dag ouderschapsverlof op. Ik merkte dat ik steeds meer twijfelde over wat ik wilde en of dit nog wel mijn pad was. Tijdens de coronacrisis werd deze twijfel steeds duidelijker en wist ik dat ik niet meer op de juiste plek zat. Door verschillende gebeurtenissen op mijn werk, merkte ik dat het mij (veel) teveel energie kostte. Zoveel zelfs, dat ik er nog maar één keuze over was en dat was kiezen voor mijzelf. Gelukkig zagen vriendlief en mijn liefste vriendinnen ook dat ik deze keuze moest maken, hoe moeilijk het ook was.

Ik had de knoop door

Ik had vakantie en besloot de knoop door te hakken. Niet wetende dat mijn allerlaatste werkdag dus al onbewust al geweest was. Ik hoefde niet meer terug te komen, wat ik fijn vond. Maar ook dubbel. Alsof je geen afscheid kunt nemen. Zeker na zoveel jaar, was dat moeilijker dan ik dacht.

De eerste dagen waren super onwerkelijk. Het voelde gewoon als vakantie, alsof ik maandag weer naar mijn werk zou gaan. Maar dat was natuurlijk niet zo. Pas toen ik de rest van mijn lieve collega’s een mail stuurde over mijn afscheid, voelde het echt. Gelukkig kreeg ik ontzettend veel lieve reacties, wat mij erg goed deed. Er was vooral begrip voor mijn keuze, wat fijn was. Toch begon het toen pas echt door te dringen.

Ups en downs

In de weken daarna gingen mijn emoties alle kanten op. Ik merkte echt dat alle gebeurtenissen meer met mij hadden gedaan, dan ik gehoopt had. Ondertussen zat ik ook in een soort rouw van het afscheid nemen van mijn collega’s, een hecht team waar ik een fijne band mee had opgebouwd door de jaren heen. Dat was nu ineens “weg”.

Ik besloot toe te geven aan mijn gevoel, rustiger aan te doen en naar mijn lichaam te luisteren. Ik was moe, moe van alles. De ene dag lukte dat beter dan de andere dag. Ik ben veel gaan lopen en probeer ik mijn rust te pakken. Dat gaat met ups en downs, maar ik merk dat er vooruitgang in zit. Dat is fijn.

Michelle Engelberts Photography

Onze jaarlijkse bbq was nog nooit zo awkward

Afgelopen maandag hadden we onze jaarlijkse barbecue met al het personeel. Dat was zo’n bizarre ervaring. Omdat we de corona regels moesten volgen, zaten we uiteraard allemaal verspreid aan tafels. Wanneer je om je heen keek, wist je dat zo’n 2/3 van de mensen die er zaten inmiddels ook hun baan kwijt waren. (ook de Effenaar moest een groot gedeelte van haar personeel ontslaan i.v.m. corona).

Gelukkig was het een super gezellige barbecue en was het fijn om iedereen (sommige zelfs pas na 6 maanden!) weer te zien. Wat ik wel erg jammer vond, was dat er totaal geen aandacht was voor het afscheid van alle collega’s. Geen korte speech met een bedankje vanuit de directie, gewoon helemaal niets. Zeker omdat er (nog) niemand een gebruikelijke afscheidsborrel of lunch had gehad. Nu is het echt een open einde, wat zo gek voelt. Niet alleen voor mij, maar ook voor al mijn (ex)collega’s….

Een eigen afscheid

Gelukkig ga ik vanavond samen met “mijn” team gezellig borrelen tijdens onze zelf georganiseerde “afscheidsborrel”. Even samen deze bijzondere en bizarre periode afsluiten. Zo maken we er toch gewoon ons eigen afscheid van.

Deze week staat voor mij in het teken van afscheid. Deze week mag ik rouwen en neem ik afscheid van mijn ‘oude’ leven…zodat ik mijn energie kan gaan gebruiken voor mijn ‘nieuwe’ leven…Er staat veel moois op mij te wachten en daar wil ik helemaal voor gaan. Op een mooie nieuwe start!

Een afscheid zonder afscheid
Spread the love

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge