Persoonlijk

Persoonlijk – Ik ben gestopt met werken (na 10 jaar!)

18 augustus 2020
Persoonlijk - Ik ben gestopt met werken (na 10 jaar!)
Ja, je leest het goed. Na ruim 10,5 jaar werken ben ik gestopt met mijn vaste baan. Ik ben voor het eerst sinds jaren Toos werkeloos. Er is zoveel gebeurd de afgelopen maanden. Waarom ben je gestopt? Ben je ontslagen? Kwam het door corona? Wat ga je nu doen? Waar ga je solliciteren? Tijd voor een persoonlijke update over de afgelopen maanden en deze grote verandering in mijn leven.

Kassateam

Ruim 10,5 jaar werkte ik bij de leukste concertzaal van het zuiden, de Effenaar. Ik begon in 2010 als kassamedewerker in een klein kassateam. Wekelijks zat ik avonden en nachten lang in het kleine kassahokje (het grotje, want zo ziet hij er uit). Ik verkocht tickets, beheerde de gastenlijsten en was het eerste contact met de bezoekers. Een super leuke functie, waar ik ook veel heb geleerd.

Ik voelde mij steeds meer thuis in mijn team en werd steeds zelfstandiger, wat ook wel nodig was, aangezien ik meestal als enige kassamedewerker mijn dienst draaide. Ik overwon mijn “telefoonangst” en leerde omgaan met verschillende bezoekersstromen. Ik zag veel toffe bands en genoot van de concerten. Mijn grootste hobby van dat moment.

Coördinator Publieksinformatie & Ticketing

Na een jaar mocht ik ook overdag het team op het secretariaat versterken en leerde ik veel nieuwe administratieve vaardigheden. Ik vond het spannend en pittig, maar leerde iedere dag weer nieuwe dingen. Mijn handboek stond vol met aantekeningen en langzaam maar zeker wist ik dat ik dit ook erg tof vond.

Toen mijn leidinggevende onverwachts ontslag nam, heb ik al haar werkzaamheden als ‘coördinator Publieksinformatie & Ticketing’ per direct overgenomen. Binnen een paar maanden kreeg ik uiteindelijk haar functie en had ik ineens een vaste part time baan op de leukste werkplek in de stad. Ik had twee super fijne teams die ik mocht begeleiden en leerde ontzettend veel.

Los laten

In de jaren die volgden heb ik met veel plezier gewerkt. Ik heb veel van ‘mijn mensen’ mogen uitzwaaien en hun dromen waar zien maken. Oh, wat was ik trots. Natuurlijk vond ik het altijd weer moeilijk om ze ‘los te laten’, maar ik wist dat dit hun moment was. Ondertussen begon het bij mijzelf ook regelmatig te ‘kriebelen’. Is dit nog echt wat ik wil? Word ik hier echt gelukkig van? Ik werkte nog steeds bij mijn favoriete werkplek, had een super leuke functie én hele toffe collega’s. Waarom was er toch die twijfel?

Ik besloot er over na te gaan denken wát ik dan graag zou willen en meer tijd te besteden aan mijn blog en om te kijken naar nieuwe mogelijkheden. Ik wist dat het niet verstandig was om te stoppen bij de Effenaar omdat het toch mijn vaste inkomen is. Dus bleef ik bij de Effenaar en liet het rusten.

Corona

Toen was daar ineens de coronacrisis. Iedereen weet inmiddels dat de evenementenbusiness het hardst is getroffen. Dat was vanaf dag één al te merken. Ik moest met mijn team vanuit huis werken. Samen hebben we alle concerten moeten verplaatsen, tickets omzetten en bezoekers informeren. Het was een gekkenhuis, iedereen had 100.000 vragen en er waren nul antwoorden. Nog nooit eerder heb ik zo hard gewerkt samen met mijn team. Ondanks dat we elkaar niet zagen, waren we echt een topteam en zorgden we ervoor dat alles goed geregeld werd. Dat maakte mij zo trots!

Overleven

Door de coronacrisis was het natuurlijk ook in de Effenaar ontzettend zwaar. Ik heb veel collega’s moeten laten gaan omdat er simpelweg geen werk was en we moesten overleven. Helaas zijn er in deze periode veel dingen gebeurd waardoor ik er achter ben gekomen dat de Effenaar niet meer de plek is voor mij. Er was helaas niet genoeg werk meer voor iedereen. Toen heb ik besloten om zelf de keuze te maken en om voor mijzelf te kiezen. Hoe moeilijk en onwerkelijk dat ook voor mij voelde. Dit was het juiste moment.

Michelle Engelberts Photography

Rouwproces

Inmiddels zijn we bijna een maand verder en heb ik een beetje aan het idee kunnen wennen. Het idee dat ik er gewoon niet meer werk en dat ik mijn collega’s nu toch echt moet gaan missen. Het voelt zo dubbel. Ik merk dat ik echt in een rouwproces zit. Het gevoel van verlies van de fijne band met collega’s, het gevoel van geen goed afscheid kunnen nemen en het verdriet over wat er de afgelopen maanden allemaal is gebeurd. Het heeft mij echt geraakt en veel (te veel) energie gekost. Ik merk dat ik er echt even de tijd voor nodig heb om het te kunnen verwerken en dat het pijn doet.

Doen waar ik echt blij van word

Ondertussen ben ik ook trots op mijzelf en weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik weet dat er weer mooie dingen op mijn pad gaan komen, waar ik de komende tijd kei hard mee aan de slag kan gaan. Ik ga uitzoeken en ontdekken waar ik écht blij van word.

Zo ga ik de komende maanden aan mijzelf werken én een nieuwe start maken. Hoe dit er precies uit gaat zien weet ik nog niet, maar ik voel dat het groots en helemaal ‘mij’ zal zijn. Ik bruis van de ideeën en kan niet wachten om de puzzelstukjes in elkaar te gaan leggen. Ik zal jullie ook meenemen in mijn persoonlijke zoektocht en stappen die ik hierin ga maken.

Het afgelopen half jaar was ontzettend heftig voor mij, op werkgebied. Het heeft mij veel energie gekost, maar ook veel duidelijkheid gegeven. Het zorgde ervoor dat ik eindelijk de keuze voor mijzelf heb kunnen maken.

De juiste keuze

Persoonlijk - Ik ben gestopt met werken (na 10 jaar!)
Spread the love

You Might Also Like

16 Comments

  • Reply Marjo 18 augustus 2020 at 19:47

    Wauw dapper! Ik ben 7 jaar geleden gestopt toen ik onze jongste kreeg. Ik vond drie dagen werken met drie kinderen onder de vier echt te heftig.
    Nu ben ik aan het kijken om weer ergens te gaan werken, maar nu nog met mezelf eruit komen wat ik precies wil.

    Ik zal je proces dus met veel belangstelling lezen

  • Reply Evelien
    Twitter:
    18 augustus 2020 at 20:07

    Stoer! Altijd goed om voor jezelf te kiezen! Helaas zijn wij deels afhankelijk van mijn inkomen dus kan niet zomaar stoppen, maar ik doe wel met je mee in het zoeken naar wat ik echt graag wil doen! Succes!

  • Reply Annahinderika 18 augustus 2020 at 21:23

    Wauw een hele stoere zet. Heel veel succes naar je zoektocht.

    Zelf wilde ik heel graag doorgroeien en deed ik alles voor mijn werk waardoor ik mijn gezin wel eens “vergat”. Toen ik weer bij een opening hielp kreeg ik een filmpje van de psz, mijn zoontje vierde zijn verjaardag in de klas en toen dacht ik daar had ik gewoon bij moeten zijn. Ik heb een grote stap terug gezet en ben veel minder gaan werken. Sinds ik die stap heb gezet hebben ze me al 2x voor de functie (die ik toen graag wilde) gevraagd. Ik heb nee gezegd want ik vind het heerlijk zo en ik geniet nu zo van mijn gezin. We zien wel weer over een paar jaar…

  • Reply Bregje
    Twitter:
    19 augustus 2020 at 00:25

    Wat een dappere keuze lieve Jans en wat fijn dat er nu de rust en de ruimte is om te ontdekken wat jou gelukkig maakt! Dat gaat helemaal goedkomen! ❤️

    • Reply Janske 19 augustus 2020 at 09:16

      Jaaaaa… ik ben zo benieuwd hoe het allemaal zal gaan! 🙂 Dankjewel!

  • Reply G.T. 19 augustus 2020 at 18:25

    Ik ben helemaal niet zweverig, maar soms ‘moet het zo zijn’ en komt er na zo’n beslissing ineens iets mooi(er)s op je pad.
    Succes!

  • Reply Jacqueline
    Twitter:
    20 augustus 2020 at 14:16

    Zo, dat is nogal een stap! Lijkt me lastig om zo achter je te moeten laten, maar er komt vast wel weer wat op je pad.
    Jacqueline recently posted…DIY rugleuninghoes met ritsvakjesMy Profile

  • Reply Daenelia 20 augustus 2020 at 14:45

    Het gaat je lukken om iets moois en nieuws te beginnen. Succes en geniet van alles wat op je pad komt, ook als het moeilijk is. Niet achterom kijken.

    • Reply Janske 24 augustus 2020 at 15:19

      Dankjewel voor je lieve reactie, ik ga er voor! 🙂

  • Reply Will 20 augustus 2020 at 23:45

    Wat dapper om uit jezelf te stoppen.
    Dat moet heel emotioneel voor je zijn geweest na het met zoveel plezier te hebben gedaan.
    Hoop dat je nog wel een leuk contact met je ex collega’s hebt en ze af en toe nog ziet. Want dat is vaak het zwaarste, je collega’s niet meer zien.
    Ik heb dat ook een keer meegemaakt, maar dan met een ontslag, dat trof veel vrouwelijke collega’s. Gelukkig zie ik die nog twee keer per jaar. We gaan dan gezellig met elkaar uit eten.
    Hoop dat er veel leuke dingen gaan gebeuren in de toekomst en ik wens je dan ook succes in het zoeken daar naar .
    Ben heel erg benieuwd.
    Lieve groet van mij, Will

  • Reply BBG - Augustus 2020 14 september 2020 at 07:01

    […] op Life by Jess, was ook bij Janske een persoonlijk artikel het meest gelezen. Zij is namelijk na 10 jaar bij dezelfde werkgever gestopt met werken. Ze verteld waarom ze dit besluit heeft genomen en hoe ze daaronder […]

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge