Kids Mommy Stuff My Adventures

Met olifanten tranen op zoek naar Lola’s vermiste Mingo sjaal

17 oktober 2017
Afgelopen vrijdag de dertiende begon heel onschuldig, maar veranderde al snel een avontuur met grote olifanten tranen…Lola verloor haar favoriete Mingo sjaal…de sjaal die ook mama en Coco dragen (iets met twinning is winning)…maar ineens zat hij niet meer om haar nek…ohhoooohhhh
Even boodschapjes doen

Het was vrijdagmorgen en het herfstzonnetje scheen al heerlijk tussen de wolken door. Een perfect moment om samen met de dametjes er even op uit te gaan en meteen de boodschappen voor die dag te halen. Na het ontbijt maakte ik iedereen klaar om lekker naar buiten te gaan. Jasjes aan en gezellig alle drie onze vrolijke Mingo sjaals om. Let’s go!

Coco mocht in de kinderwagen en Lola wilde graag lopen. Prima! Onderweg naar de winkels werden er takken opgeraapt, de mooiste herfstblaadjes en eikeltjes. Een kleurrijke verzameling aan natuurlijke herfstdecoratie vulde het onderste zitje van de kinderwagen.

“Kijk mama, deze heeft glitters!”

Eerst was de Hema aan de beurt. Ik had wat kortingsbonnen in de bus gekregen, die kon ik natuurlijk niet laten liggen (ik hoooouuu namelijk van Hema en kan er altijd wel iets vinden wat ik nodig heb). Terwijl ik samen met Coco door de winkel heen slenterde, was Lola flink de puberpeuter aan het uithangen…(lees: verstoppertje spelen, rond rennen, iéts te hard zingen, overal “met de handjes” naar “kijken”…etc). Behoorlijk vermoeiend zeg maar. Nog even bij de make-up rij alles aanraken..”kijk mama, deze heeft glitters!” “Die wil ik, mama!”

Bij een van de outlet snuffelbakken vond ik hele toffe washi tapes van Blond Amsterdam. Washitapes zijn echt zoooo onweerstaanbaar dat ik deze moest meenemen. Eenmaal bij de kassa herkende de kassajuf ons inmiddels al en maakten we een vrolijk praatje. Lola is tegenwoordig totaal niet meer verlegen bij andere (vreemde) mensen. Zo gek om te zien. De kassajuf vertelde dat de outlet artikelen 1+1 gratis waren, dus mochten we nog iets uitzoeken. Als een speer rende Lola terug naar de outletbakken achter in de winkel om nog een setje washitapes te pakken. Jippie! We rekenden af en liepen vrolijk de winkel uit.

Hier had ze haar sjaal nog (half) om…

monster peuter in het Kruidvat

Daarna doken we samen het Kruidvat in, waar mevrouwtje rozijntjes in haar oren had, want ze luisterde voor geen vijf cent. Vre-se-lijk irritant is dat zeg. Ik ben dan echt geneigd om de winkel uit te lopen zonder haar…maar het boeit haar echt niet. Na vijf keer vragen ging mevrouwtje eindelijk mee naar de kassa.

Ik wilde inmiddels al naar huis, want ik had het gevoel al 4 uur onderweg te zijn, door al het gezeur…maar we moesten nog heel even naar de Lidl om boodschappen te doen. Dus, zo gezegd, zo gedaan. Gelukkig ging het nu wat sneller en bleef ze redelijk goed bij mij. Even vlug afrekenen en naar huis. Tenminste….

“Mijn sjaaahaaalllll…waar is mijn sjaal, mamaaaa??”

Voor we weer naar buiten wilden gaan moest ik Coco’s sjaal even opnieuw om doen. Toen merkte ik dat Lola haar sjaal niet meer om had. “Waar is jouw sjaal gebleven?”, vroeg ik haar. Met een verbaasde blik reageerde ze; “Waar is mijn sjaal, mama?!””Ik weet het niet!”. Ik werd boos en keek om ons heen of hij nergens op de grond lag. Ik nam haar aan de hand en samen liepen we in sneltreinvaart dezelfde route door de winkel. Ondertussen kwam er bij Lola een pruillipje tevoorschijn en rolden er grote olifantentranen over haar wangen. “Mijn sjaaahaaalllll…waar is mijn sjaal, mamaaaa??” riep ze. Iedereen keek natuurlijk naar ons.

Toen we opnieuw bij de kassa aankwamen, hadden we nog steeds maar twee Mingo sjaals. Ik vroeg het personeel of ze een sjaal hadden gevonden en ze checkten het even voor ons. Ondertussen stond ik bij de drukke kassa’s te wachten met een huilende peuter naast mij die alleen nog maar “mijn sjjaaa *snik* haaaalll stond te roepen. Ik was ook best wel boos op haar en hoopte echt dat hij ergens was afgegeven. Maar helaas. Hij was niet gevonden. Ik liet mijn gegevens achter en liep samen met de meiden in een sneltreintempo terug naar het Kruidvat. Ook daar liepen we samen als speurhonden door de alle gangpaden. Op zoek naar Lola’s Mingo sjaal. (Ik heb nog nooit zo snel met Lola door een winkel gelopen, haha!) Helaas, pindakaas…ook hier was geen sjaal gevonden.

boos, gestrest en teleurgesteld in één

Laatste hoop was de Hema. Ik had ondertussen foto’s teruggekeken en zag dat ze hem in de Hema nog om had. Ze wist zelf natuurlijk niet meer wanneer ze hem nog om had, dus daar werd ik ook niets wijzer van. “Dit is de laatste kans, Lola…anders heeft een ander kindje nu jouw mooie sjaal”. Dat gezicht van haar….zo verdrietig…. Ik was boos, gestrest en teleurgesteld in één. Dat was eigenlijk ook niet heel erg handig, haha.

Met gekruiste vingers liep ik de Hema binnen. Meteen liep ik richting de kassa waar mijn hart een sprongetje maakte. Op de balie zag ik Lola’s sjaal liggen..jiippieeeeee! “Vertel maar aan de mevrouw wat je kwijt bent”, zei ik tegen haar. “Ik ben mijn sjaaaa*snik*haaaal kwijt”, vertelde ze met grote snikken aan de kassajuf. Die wist meteen om welke sjaal het ging. “Ik denk dat je hem bent verloren toen je nog even de winkel in rende voor de washi tapes”, vertelde ze. Oh wat was Lola (en mama) opgelucht en blij…eindelijk was haar sjaal terug.

Terwijl ze nog even stond bij te komen bedankte ze de kassajuf voor het oppassen op haar sjaal. Nu konden we met een gerust hart weer naar huis, met alle drie onze Mingo sjaals om.

“Wat een geluk heb je gehad, hè Lola”, vertelde ik haar op de terugweg. “Ja, mama”, antwoordde ze, terwijl ze de rest van de weg naar huis haar sjaal niet meer los liet…

Heb jij ook ooit iets verloren van je kind? 

 

You Might Also Like

17 Comments

  • Reply Nicole
    Twitter:
    17 oktober 2017 at 08:15

    Ohhh ik kan me helemaal voorstellen hoe dat is geweest!
    Nicole recently posted…Beginnen met de eerste hapjesMy Profile

  • Reply Ilse van Kreanimo 17 oktober 2017 at 15:52

    Ohhh – wat een geluk! Ik kan er me helemaal iets bij voorstellen! Oef!

  • Reply Els 18 oktober 2017 at 06:53

    Gelukkig vond je de sjaal nog terug :-).

  • Reply Femke 18 oktober 2017 at 13:36

    Heeeel herkenbaar haha
    Gelukkig is de sjaal terecht ☺️

  • Reply Kim 18 oktober 2017 at 16:06

    Och, arme Lola! Lief dat ze het zelf ook zo jammer vond dat de sjaal weg was.

  • Reply Karen
    Twitter:
    19 oktober 2017 at 12:37

    Gelukkig een verhaal met een happy end!
    Nog niets verloren, op een speen na dan.
    Karen recently posted…5 handige schoonmaaktips voor de keuken (en de rest van het huis)My Profile

  • Reply Anniek 21 oktober 2017 at 12:26

    Agossie… Zo lief dat ze zo dol is op die sjaal! En dan dus HEEL fijn dat je ‘m weer terug vindt… Hier een keer knuffel uit de kinderwagen, ook een hele route terug kunnen lopen. Wel zonder overstuur kind, want daar was ze nog iets te jong voor haha. Maar ik zie mezelf ook wel in zo’n situatie… Andere vraag: past de Mingo sjaal dus ook goed bij een volwassene? Want hij staat hier voor Lis ook op de wish list maar vind twinnen wel heel leuk in dit geval!
    Anniek recently posted…‘Wanneer mag ik mijn schoen zetten?’ Printable aftelkalender SinterklaasMy Profile

  • Reply Roelina
    Twitter:
    23 oktober 2017 at 11:29

    ik kan me het verdriet zo voorstellen, zowel bij peuter als bij mama, haha.
    Roelina recently posted…De ‘toen ik 18 was’-TAG: a trip down memory laneMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge